Als iets zowel een lokaal als mondiaal karakter heeft dan is het wel lucht. Frisse lucht. Lucht gaat waar ze wil. Lucht is een metafoor voor de ultieme vrijheid. Ze waait met alle winden mee. Helaas geldt dat ook voor vuile lucht. Als het bij jou in huis stinkt, dan zet je een raam open en hup…daar gaat de stinklucht de vrije ruimte in.
Vrije ruimte
Aan de vrije ruimte van frisse lucht begint in de wereld een einde te komen. Ook in ons stadsdeel. Een goed voorbeeld is de Wibautstraat. Daar worden af en toe de Europese normen voor luchtvervuiling overschreden. Dat zeg ik mede op het gezag van het RIVM, het RijksInstituut voor Volksgezondheid en Milieu. Dit Nederlandse overheidsinstituut verzorgt informatie, monitoring en wetenschappelijke onderbouwing van het volksgezondheidsbeleid. Op het Prins Bernardplein staat een meetkast die de gegevens bijhoudt. Voor liefhebbers: de resultaten zijn live te volgen op internet. ( http://www.lml.rivm.nl/data/tabel/actueel.html ).
De grote vervuiler in het geval van de Wibautstraat is het autoverkeer.
Dilemma
In het stadsdeel hadden onlangs een groep politici en ambtenaren een brainstormsessie over luchtkwaliteit. Daar kwam het volgende dilemma naar voren. De Wibautstraat is bedoeld om het verkeer snel te laten doorstromen. Daarmee worden andere delen van de stad ontlast. Als wij het verkeer op de Wibautstraat zo beperken dat de normen voor de luchtkwaliteit weer gehaald worden, dan zal het verkeer zich via andere straten door de stad heenwerken. Dan sparen wij de lucht in de Wibautstraat maar belasten wij de lucht elders in de stad. Dit dilemma geeft goed aan hoe een oplossing op de ene plek een belasting voor een andere plek kan betekenen. En per saldo wordt er helemaal niets opgelost.
Wibautstraat
Eigenlijk is de Wibautstraat het minste probleem. Daar gaat de wetgeving eisen dat er maatregelen getroffen worden. Het probleem van de luchtvervuiling is er echter niet mee geholpen als het verkeer zich vervolgens op anderen manieren in de stad begeeft. Een echte oplossing in dit geval alleen minder autoverkeer in de hele stad. Daar kan de aanpassing van jouw en mijn mobiliteitsgedrag een grote bijdrage bij zijn. Wij moeten als Amsterdammers de auto niet meer in de stad gebruiken. Wat ook veel helpt is schonere auto’s. Dat zal moeten worden afgedwongen bij de marktpartijen. En de markt luister alleen naar duidelijke maatregelen. Per saldo zit er dus niets anders op dan het autoverkeer te beperken totdat gebruiker en markt zich hebben aangepast aan de hoeveelheid frisse lucht die er beschikbaar is om de vuile lucht op te vangen. Die maatregelen kunnen alleen worden uitgevoerd met jouw steun. Jij beslist dus mee over de frisse lucht in de buurt.
Tim Stok
De auteur is lid van het duurzaamheidsberaad van het CDA
