Bron:
Innovatieplatform, vergeet die oude paradigma's nu maar!
Uitermate mager is de argumentatie bij de conclusies van een onlangs verschenen rapport van het innovatieplatform, zoals die vermeld staan in een artikel in de Volkskrant. Dit onlangs verschenen rapport gaat in op de potentie van duurzame energie voor de vaderlandse industrie. De economiepagina van de Volkskrant van zaterdag 27 februari kopt (pag. 15): 'Vergeet die elektrische auto´s nu maar.' 'In de overgang naar een duurzame economie moet Nederland scherpe keuzes maken.'
Het advies van het innovatieplatform heeft tot doel Nederland te laten profiteren van de transitie naar een groenere economie. We staan op de 17e plek, gemeten naar de omzet die we halen uit de duurzame industrie. Het idee om scherpe keuzes te maken kan misschien goed zijn. De onderbouwing die wordt aangevoerd om dit te doen is in het licht van duurzame ontwikkeling echter zeer mager en eenzijdig.
Prima dat de steun niet moet worden versnipperd en dat er beter een paar gebieden grootschalig gesteund kunnen worden. Prima dat we rekening houden met sectoren die nu al belangrijk zijn (chemie, transport, de agrarische sector en niet elektrische voertuigen en ledverlichting). Maar bij de criteria gaat het ´slechts´ over directe en indirecte verdiensten; meer omzet (8 tot 14 miljard) en meer banen (van 12 naar 85 duizend).
Niet dat werkgelegenheid en meer omzet onbelangrijk zijn. Maar het is slechts één kant van de medaille. Er wordt in het hele artikel niet gesproken over de mate waarin die keuze (ook) bijdraagt aan de benodigde systeemverandering. Hét argument volgens projectleider Nathalie Koot van het Innovatieplatform lijkt slechts: Draagt het bij aan de Nederlandse economie?
Over welke economische uitgangspunten hebben we het?, vraag ik me dan af. Het idee dat economische groei goed is? Het idee dat we ons welzijn kunnen meten met behulp van het bruto nationaal product? Het idee dat winst hét primaire doel van een onderneming is?
Bij steeds meer mensen groeit het besef dat een dergelijk gedachtegoed in deze tijd niet meer passend is. Bomen hebben de ingebouwde wijsheid om niet tot in de hemel te willen groeien, zo stelt de econoom Goudzwaard terecht.
Ik wil niet zozeer ter discussie stellen dat men voorstelt niet te kiezen voor ledverlichting of elektrische voertuigen. Het feit dat onderzoek naar ledverichting plaatsvindt in de VS en de productie in China is belangrijk om mee te wegen. Hetzelfde geldt voor elektrische auto's. De kans dat de kleine toeleverende bedrijven in Nederland het afleggen tegen de dominantie spelers in de keten - de grote autobedrijven in het buitenland - is reëel.
Echter: Alles wijst erop dat het innovatieplatform blijft hangen in oud denken. En zoals Einstein zei: You can't solve a problem with the thinking that created it. Koornstra van groene investeerder Tendris wijst terecht op een veelgemaakte denkfout bij het stimuleren van duurzame ontwikkeling. Wie te zeer uitgaat van de huidige situatie (er is nu geen autoindustrie in Nederland), uitgaat van wat haalbaar is, wordt al snel conservatief en ambitieloos. De vraag is waar we op lange termijn naar toe zouden willen! Vervolgens is de vraag hoe we dit mogelijk kunt maken. Hoezeer durft het innovatieplatform de bescherming van bestaande belangen los te laten en ruimte te maken voor vernieuwend ondernemerschap?
Graag verwijs ik naar een uitermate helder artikel van promovendus Emil Möller (Centric Magazine, januari 2010, Een systeemverandering is de enige oplossing.).
Zonder systeemverandering zal geen enkele actie effectief bijdragen aan duurzame ontwikkeling. Het gaat niet alleen over de banen en omzet op kortere termijn. Het gaat ook over de vraag of we met elkaar in staat zijn om een andere cultuur en nieuw gedrag eigen te maken, om zo werkelijk te verduurzamen. Möller: 'Alle aspecten van het oude systeem zullen in één keer gesynchroniseerd om moeten gaan. Dat is de enige manier om te verduurzamen met een snelheid en op een schaal die we nodig hebben.'
We zullen moeten leren dealen met de blinde vlek in onze samenleving. We hebben een eenzijdig kijk op de wereld waarin onze beleving, de subjectieve - en immateriële kant van het leven buiten beeld is geraakt. Zonder dat kan het zijn dat we wellicht een stijgende omzet hebben in biomassa of biobrandstoffen. Ondertussen worden we geconfronteerd met andere crisis en verkleinen we onze kansen om te overleven.
Het zou goed zijn als het innovatieplatform in haar keuze meeweegt of de gebieden die men als kansrijk wil bestempelen ook de potentie hebben om bij te dragen aan die benodigde systeemverandering. Dat criterium is voor duurzame ontwikkeling belangrijker dan de winst op relatief korte termijn.
Ir. Sietske Smulders-Dane
docent/onderzoeker Fontys Hogescholen
|
|
Zeventig procent van al het zonlicht dat op aarde valt, straalt op de oceanen. Het grootste deel van dat zonlicht wordt omgezet in warmte, in de bovenste laag van de oceaan. Daarmee zijn de oceanen verreweg de grootste zonnecollectoren op aarde. Als we ook maar een fractie van deze energie kunnen aftappen, beschikken we over een onuitputtelijke, duurzame energiebron die 24 uur per dag beschikbaar is en kan voorzien in de volledige energiebehoefte
lees verder..
|
|
|
COLUMN
|
|
Dat elke consequentie uiteindelijk naar de duivel leidt, zoals Goethe het stelt en zoals Huib Klamer het in herinnering brengt in zijn essay voor P+, zal ik niet tegen durven spreken. Maar Klamers gedachtegang resulteert in een aantal conclusies die nogal contrasteren met de intentie van zijn betoog.
Natuurlijk heeft Klamer gelijk als hij de waarde van het evenwicht beklemtoont in het oordelen over waarden. Maar wie het evenwicht zoek
lees verder..
Vorige columns.....
|
|
|
|
Waar BP de laatste tijd in het brandpunt van de aandacht staat als viespeuk van de olie-industrie, gaat Shell rustig verder met doen alsof er niets aan de hand is. In grote blauwe advertenties vertelt het bedrijf trots dat het in Brazilië helpt om de lucht een beetje schoner te maken. Het schroomt zelfs niet om dat in duurzame blaadjes te doen.
Terwijl dat soort blaadjes toch juist gelezen worden door mensen, die zich de Bre
lees verder..
Meer opinie....
|
|
|
Zeventig procent van al het zonlicht dat op aarde valt, straalt op de oceanen. Het grootste deel van dat zonlicht wordt omgezet in warmte, in de bovenste laag van de oceaan. Daarmee zijn de oceanen verreweg de grootste zonnecollectoren op aarde. Als we ook maar een fractie van deze energie kunnen aftappen, beschikken we over een onuitputtelijke, duurzame energiebron die 24 uur per dag beschikbaar ...lees verder...
|
|
De Deense hoofdstad Kopenhagen verplicht bouwers van alle nieuwe platte daken groendaken te maken. Daardoor moet de stad jaarlijks zo'n vijfduizend vierkante meter groen bijwinnen. De stad Kopenhagen is formeel: elk plan dat daken bevat met een hellingsgraad van minder dan 30 graden, moet in vegetatie voorzien op dat dak. Ook voor bestaande daken komt er een regeling. De gemeente wil subsidies ...lees verder...
|
|
De politiek is net zo failliet als de economie en duurzaamheid lijkt geen issue deze verkiezingen. Dat is zo’n beetje het beeld dat ontstaat uit de debatten en de peilingen van de laatste weken. Maar waar moet je heen als duurzaamheid toevallig wel je ding is?
Drieëndertig jaar geleden voorzag Jenny Arean al dat vluchten niet meer kan. Kiezen kan niet meer, zou ze vandaag zin ...lees verder...
|
|
|
|
Disclaimer: De websites van iNSnet (www.insnet.nl - www.duurzaamnieuws.nl - www.mvonieuws.nl) zijn met grootst mogelijke zorgvuldigheid samengesteld. Stichting iNSnet is niet aansprakelijk voor mogelijke onjuistheden in de informatie of de informatiebronnen en kan niet aansprakelijk worden gesteld voor mogelijke gevolgen door het gebruik van deze informatie. Overname en verspreiding van op deze websites gepubliceerde informatie uitsluitend met uitdrukkelijke toestemming van de uitgever en/of de auteurs en met volledige bronvermelding.© stichting iNSnet 2002 - 2010.
|
|
|
|
